Succesverhalen succesverhalen

Roy heeft basketball virus te pakken

Roy Egharevba (12) woont samen met zijn moeder Christel Willemsen (gemeenteambtenaar in Amsterdam) en zijn oudere broer in Amsterdam-Noord. Sinds ruim een jaar is Roy besmet met het basketballvirus.

Wie Roy ziet lopen, denkt niet in de eerste plaats aan een basketballer. Want de jongen is nauwelijks drie turven hoog. Tijdens wedstrijden en trainingen weert hij zich echter als een leeuw tegen leeftijdsgenoten die soms wel twee koppen groter zijn. “Tot vorig jaar zat Roy op voetbal”, vertelt zijn moeder Christel. “Daar wilde hij mee stoppen. Ik snapte dat wel, maar ik vond wel dat hij dan een andere sport moest kiezen.”

Op een dag kwam Roy enthousiast thuis van zijn school in Amsterdam-Noord. Hij had op school basketballtraining gekregen van Laki Lakner. Lakner, is trainer en combinatiefunctionaris bij ProBuild Lions, een basketballvereniging in Landsmeer, vlak boven Amsterdam-Noord. Na die eerste keer kwam hij de weken daarna nog een paar keer kennismakingstrainingen geven. “Hij besteedde veel aandacht aan mij”, vertelt Roy. “Ik denk omdat ik kleiner ben dan de anderen.”

Na de laatste kennismakingsles kreeg Roy een brief mee. “Dat was een uitnodiging om op zaterdagmorgen mee te doen aan de Basketballs’Cool in Landsmeer”, vertelt Christel.

Jaap Pelk, jeugdcommissielid bij ProBuild Lions, legt uit wat dat is. “Met de Basketballs’Cool bieden we jeugd de mogelijkheid om vrijblijvend te trainen. Ze kopen voor 15 euro een strippenkaart en kunnen daarmee tien trainingen volgen, zonder meteen clublid te hoeven worden.”

Roy vond de Basketballs’Cool erg leuk. “We deden veel oefeningen, maar ook spelletjes. Ik leerde er heel veel. Ik ontdekte ook dat ik best wel goed was in basketball.”

Ook moeder Christel was positief. “Als ik Roy op zaterdagochtend naar de sporthal in Landsmeer bracht, werd ik vaak aangesproken door iemand van de club. Dat vond ik heel positief. Verder viel me op dat er serieus getraind werd, maar dat de sfeer heel goed was. Ik merkte ook aan Roy het positieve effect. Hij veranderde in een actieve basketballer.”

Na een paar maanden Basketballs’Cool wilde Roy meer. Hij wilde echte wedstrijden spelen. Daarom vroeg hij zijn moeder of hij lid mocht worden van ProBuild Lions. “Ik had intussen al gezien hoe prettig die trainers daar met de kinderen omgaan”, vertelt Christel. “Bovendien vond ik het positief dat ik al was aangesproken door iemand van de jeugdcommissie. Dus ik had geen bezwaar.”

Intussen is Roy een half jaar lid. “Roy traint tweemaal per week met de groep tot 14 jaar”, vertelt Pelk. “Daarin zitten basketballers van elk niveau. Bij de Lions trainen die samen. Op deze leeftijd gaat het ons om het leerproces, het plezier in de sport en het respect voor elkaar.”

Daarnaast speelt Roy wekelijks een wedstrijd. “Wedstrijden zijn leuk”, zegt hij enthousiast. “Behalve als we verliezen. Dan zijn we heel stil in de kleedkamer.”

Christel is blij met de keus van haar zoon. “Als ouder moet je investeren in je kind. Ik merk dat het Roy goed doet om hier te spelen. Daarom maak ik daar graag geld voor vrij.”